Make your own free website on Tripod.com
 

Η ΣΕΛΙΔΑ ΑΥΤΗ, ΑΦΙΕΡΩΝΕΤΑΙ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑ ΚΑΙ ΤΩΝ ΗΡΩΩΝ ΣΥΜΠΟΛΕΜΙΣΤΩΝ ΤΟΥ, ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΘΥΣΙΑΣΤΗΚΑΝ ΣΤΟ ΣΤΕΝΟ ΤΩΝ ΘΕΡΜΟΠΥΛΩΝ, ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΜΕΝΟΙ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΚΑΙ ΤΑ ΙΔΑΝΙΚΑ ΤΟΥΣ


    Θερμοπύλες 481 π.Χ. Ο αρχηγός των Περσών Ξέρξης, στέλνει έναν καβαλάρη του να δει πόσοι είναι οι Έλληνες και τι κάνουν. Έκπληκτος ο πέρσης καβαλάρης, αντικρίζει τους Έλληνες να λούζονται, να χτενίζονται και να τραγουδούν, λίγο πριν ξεσπάσει η μάχη. Γυρνάει στον αφέντη του και αυτός ακούγοντας τη διήγηση, αδυνατεί να καταλάβει. Εκνευρισμένος στέλνει δεύτερο καβαλάρη και ζητά από τους Έλληνες να παραδώσουν τα όπλα. «Μολών Λαβέ» απαντά λακωνικά ο Σπαρτιάτης βασιλιάς και εξωθεί τους αντιπάλους του σε επίθεση.

     Τα έχασε ο Ξέρξης με τα αποτελέσματα των επιθέσεων του την πρώτη ημέρα. Τη νύχτα, η ψυχή του γέμισε από απογοήτευση και οργή. Την επόμενη ημέρα, τα αποτελέσματα είναι και πάλι τραγικά για τον περσικό στρατό. Το απόγευμα όμως της ημέρας αυτής, ένας Μαλιέας προδότης, ο Εφιάλτης, βγάζει τον Πέρση βασιλιά από τη δύσκολη θέση. Υποδεικνύει το μονοπάτι, που πάνω από το βουνό, οδηγεί στα μετόπισθεν των Ελλήνων πολεμιστών. Ο κυκλωτικός ελιγμός οδηγεί τους Φωκιείς σε λιποταξία. «Είστε ελεύθεροι να φύγετε όλοι», φώναξε ο Λεωνίδας στους αρχηγούς των συμμάχων του, οι περισσότεροι εκ των οποίων τράπηκαν σε φυγή.

     Μόνο ο Δημόφιλος έμεινε στο πλευρό του Λεωνίδα. «Εγώ και οι άνδρες μου θα μείνουμε μαζί σου. Θα ήταν ντροπή, να σε εγκαταλείψουμε τη δύσκολη αυτή ώρα», φώναξε ο αρχηγός των 700 Θεσπιέων.

     Ο Λεωνίδας, οι 300 Σπαρτιάτες και οι 700  Θεσπιείς, παρέμειναν στις θέσεις τους, πιστοί στις αξίες και τα ιδανικά τους, με τίμημα το βέβαιο θάνατο. Ανάμεσά τους και ένας τυφλός Σπαρτιάτης, ο Εύρυτος, που προτίμησε να πολεμήσει στα τυφλά, παρά να γυρίσει ντροπιασμένος στην πατρίδα του! Η απόφασή του - όπως και των υπολοίπων συμπολεμιστών του - αποτελεί μοναδικό πρότυπο αυτοθυσίας, φιλοπατρίας, γενναιότητας και ήθους, που ξενίζει στη σημερινή εποχή.

    Για σκεφθείτε στη θέση των τριακοσίων Σπαρτιατών, να βρίσκονταν οι τριακόσιοι της σημερινής βουλής! Μπορείτε άραγε να τους φανταστείτε με σπαθιά και περικεφαλαίες, να υπερασπίζονται την πατρίδα τους; Αυτούς που αντί να έχουν ως πρότυπο τον Λεωνίδα και την αγάπη προς την πατρίδα, έχουν ως πρότυπο το χρήμα και την απάτη. Αυτούς που ούτε την εικόνα του Ιησού Χριστού δεν αντέχουν να βλέπουν μέσα στην ελληνική βουλή.

     Είθε το ήθος και η γενναιότητα του Λεωνίδα, του Μεγάλου Αλεξάνδρου, του Κολοκοτρώνη και των αναρίθμητων ηρώων που τίμησαν την Ελλάδα, να μείνουν αλησμόνητα στην καρδιά και την ψυχή μας.

     Είθε το σπαθί του Αρχαγγέλου Μιχαήλ, να είναι προστάτης μας, στη μάχη που ξεκινά . . .